#GaiNagusiak

Eskala nanometrikoan zarata energia mekaniko bihurtzen

Noiz argitaratua: 12/11/12 | Kategoria: Ikerketa | Gaiak: #Orokorrak #Fisika, Kimika eta Matematika #Ingurumena
 ‘Zarata’ energia mekaniko bihurtzeko prozedura

Berlingo Freie Unibertsitateko ikertzaile-talde batek, José Ignacio Pascualek koordinaturik (Nanoirudi taldearen burua da CIC nanoGUNEn), metodo bat garatu du aukera ematen duena molekula baten mugimendu aleatorioa modu eraginkorrean baliatu eta neurri makroskopikoko palanka bat oszilarazteko. Ikerketa hori Science aldizkarian argitaratu da.

Naturako zenbait prozesu —hala nola fluidoen mugimenduak, seinale elektromagnetikoen intentsitatea, konposizio kimikoak, eta beste— fluktuazio aleatorio batzuen mende daude; halako fluktuazioei ‘zarata’ esan ohi zaie. Zarata energia-iturri bat da, eta lan bat egiteko hura erabiltzea posible dela frogatu du naturak zenbaitetan.

José Ignacio Pascualek gidatu eta Sciencen argitaratu duten ikerketaren ardatza hidrogeno-molekula bat (H2) da. Esparru oso estu batean jarri zuten ikertzaileek molekula: gainazal lau baten eta indar atomiko ultrasentikorreko mikroskopio baten punta zorrotz baten artean. Oszilagailu mekaniko oso sentikor baten bukaeran jarritako puntaren mugimendu periodikoa erabiltzen du mikroskopio horrek nanoeskalan dauden indarrak sentitzeko. Hidrogeno-molekula aleatorioki mugitzen da, modu kaotikoan; mikroskopioaren punta molekulara iristen denean, jo egiten du. Horrek oszilagailu edo palanka mugiarazten du. Baina palankak, era berean, modulatu egiten du molekularen mugimendua, eta azkenean dantza harmonizatu bat gertatzen da puntaren eta molekula zaratatsuaren artean. “Emaitza, hauxe: den molekularik txikienak (hidrogeno-molekulak), bultzatu egiten du palanka bat, 1019 aldiz masa handiagoa duena; hamar trilioi aldiz handiagoa!”, dio José Ignacio Pascualek.

Horren oinarrian dagoen printzipioa erresonantzia estokastiko deritzon teoria matematiko bat da, hau deskribatzen duena: nola bideratu mugimendu aleatorioen energia mugimendu periodiko batean; beraz, aprobetxa daitekeen egoera batean. Ikerketa honekin, frogatu da printzipio hori bete egiten dela eskala nanometrikoan.

“Gure esperimentuan, molekularen ‘zarata’ molekularen bitartez korronte elektrikoa —ez tenperatura— injektatuz egiten da, eta, beraz, motor batek bezala funtzionatzen du, energia elektrikoa energia mekaniko bihurtuz”, dio José Ignacio Pascualek. Emaitzaren alderik esperantzagarrienetako bat zera da, kontuan har daitekeela motor molekular artifizialak diseinatzeko orduan; halakoak molekula konplexuak dira, noranzko bakarrean oszilatu edo biratu dezaten diseinatuak. Ikertzaileek ez dute baztertzen molekula-fluktuazioa beste iturri batzuek eragiteko aukera, hala nola argiak, edo molekula-kopuru handiago batekin egiteko aukera, edo, are, konposizio kimiko desberdineko molekulekin egiteko aukera.

  • Oharrak:

    Elkarrizketak hitzartzeko edo informazio gehiago eskuratzeko, zenbaki hauetara deitu: + 34 658 75 06 66 / +34 943 31 08 31.

  • Interneteko helbidea:

    www.nanogune.eu

Informazio osagarria

  • ‘Zarata’ energia mekaniko bihurtzeko prozedura, CIC nanoGune
  • José Ignacio Pascual, Nanoirudi taldearen buru CIC nanoGUNEn, CIC nanoGune
  • icono_documento
    Prentsa-oharra, gazteleraz, CIC nanoGune
J.M.  Pitarke

Egilea: J.M. Pitarke (CIC nanoGUNE)

Laguntzailea: